گلهای رنگارنگ ۱۰۲ - همایون

آهنگساز
علی تجویدی
گوینده
روشنک
دستگاه
همایون

(خاقانی)

کاشکی جز تو کسی داشتمی
یا به تو دسترسی داشتمی
یا در این غم که مرا هردم هست
همدم خویش کسی داشتمی
کی غمم بودی اگر در غم تو
نفسی، هم‌نفسی داشتمی


(باباطاهر)

دلُم از عشق خوبان گیج و ویجه
مژه برهم زَنُم خونابه ریجه
دلِ عاشق مثال چوبِ تَر بی
سری سُوجه سری خونابه ریجه

ز بویِ زلف تو مفتونُم ای گل
ز رنگ و روی تو دل‌خونُم ای گل
منِ عاشق ز عشقت بی قرارُم
تو چون لیلی و من مجنونُم ای گل

خدایا داد ازین دل، داد ازین دل
که یک دم مُو نگشتُم شاد ازین دل
چو فردا دادخواهُون داد خواهند
بگویم صد هزاران داد ازین دل

مرا دیوانه و شیدا تِه دِیری
مرا سرگشته و رسوا تِه دِیری
نمی دُونم دلُم داره کجا جای
همی دُونم که در وی جا تِه دِیری

دلی دِیرم خریدار محبت
کزو گرم است بازارِ محبت
لباسی بافتُم بر قامت دل
ز پود و محنت تارِ محبت


(سحاب اصفهانی)

بگشای پایِ ما، که کمندِ وفای ما
محکم‌ترست از همه بندی به پای ما
گر چون تو دلبری بَرَد از چنگ دلِ تو را
آگه شوی ز دلِ مبتلای ما
تا چیست سرّ این که به بیگانگان سحاب
زود آشنا شود بت دیرآشنای ما


(معینی کرمانشاهی)

چه می‌شد رها بودم از همه قیدی، تا نباشد دامی؟
چه می‌شد به کام من این جهان می‌شد، تا بگیرم کامی؟
فلک گر به چهر من داغ حسرت را نمی‌زد چه می‌شد؟
قضا گر به نام من فال محنت را نمی‌زد چه می‌شد؟
ز بخت من چه می‌پرسی، ز حال من چه می‌خواهی؟
ز سوز جانم چه می‌دانی، چه می‌دانی؟
ز دنیا غم نصیبم شد، جدا از من حبیبم شد
غم هجرانم نمی‌دانی، نمی‌دانی
به هرکس دل بستم بلای جانم شد
به هرکو رو کردم، ز کف ایمانم شد
به جامم اگر خون نمی‌شد
چه می‌شد، چه می‌شد؟

دیدگاه‌ها